“soruları ben sorarım” dedi adam
sustu, karşısındaki kadın
“adın? adın dedi!..
“Havva”
“hım...”
“neden doğdun?
anlamsız baktı kadın.
“neden çıktın karşıma?”
“ben çıkmadım, sen çıktın” dedi kadın.
“ne yapmaya çalışıyorsun?”
“hiç…”
“hiç dediğin; benim bedenim, biliyor musun?”
“hayır” der gibi, baktı kadın.
“bak; benim adım, Âdem. kaç bin yıldır yaşarım ama ‘HİÇ’ kadar bedenimle toprağa düşürdün beni kadın.”
toprağa bakarken kadın…
usulden filizlendi beden.
“iki kişi iyiydik” dedi adam.
“ben yapmadım” dedi kadın
adam döndü arkasını, filizlenirken topraktan cenin.
güneş batarken aniden kaldı; bir KADIN, bir ÇOCUK.
HÜSEYİN ÇAKICI
sustu, karşısındaki kadın
“adın? adın dedi!..
“Havva”
“hım...”
“neden doğdun?
anlamsız baktı kadın.
“neden çıktın karşıma?”
“ben çıkmadım, sen çıktın” dedi kadın.
“ne yapmaya çalışıyorsun?”
“hiç…”
“hiç dediğin; benim bedenim, biliyor musun?”
“hayır” der gibi, baktı kadın.
“bak; benim adım, Âdem. kaç bin yıldır yaşarım ama ‘HİÇ’ kadar bedenimle toprağa düşürdün beni kadın.”
toprağa bakarken kadın…
usulden filizlendi beden.
“iki kişi iyiydik” dedi adam.
“ben yapmadım” dedi kadın
güneş batarken aniden kaldı; bir KADIN, bir ÇOCUK.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder